บทที่  4

ผลการวิเคราะห์ข้อมูล

 

 

                    จากกลุ่มตัวอย่างนักเรียนนายเรือจำนวน 198 นาย ได้รับแบบประเมินคืนมาจำนวน  150  นาย  ซึ่งคิดจากประชากรจำนวน  198  นาย  คิดเป็นจำนวนข้อมูลกลุ่มตัวอย่าง 150 หรือ ร้อยละ 75.76  ของจำนวนประชากรทั้งหมด  ทำการวิเคราะห์ข้อมูล ได้ผลการวิเคราะห์ดังนี้

 

ข้อมูลผู้ตอบแบบประเมิน

 

ตารางที่  2   จำนวนผู้ตอบแบบประเมิน

 

 

นนร.ชั้นปี

จำนวน (นาย)

ร้อยละ

 

 

1

53

35.33

 

 

2

32

21.33

 

 

3

65

43.33

 

 

รวม

150

100%

 

 

 

ระดับความเก่ง ดี และมีสุข  ของนักเรียนนายเรือ

 

                    จากจำนวนนักเรียนนายเรือที่เป็นกลุ่มตัวอย่าง จำนวน  150  นาย  เมื่อวัดระดับความ เก่ง  ดี  และมีสุข  เปรียบเทียบกับค่ามาตรฐานของคนปกติ  ดังนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rectangular Callout: กราฟ61ตามขวาง 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


เมื่อวิเคราะห์ลักษณะด้าน ดี  เก่ง  และสุข ตามลำดับ แต่ละด้านพบดังนี้

1.       ลักษณะด้าน  “ดี” ของนักเรียนนายเรือ

 

ตารางที่  3    แสดงจำนวนนักเรียนนายเรือจำแนกตามปัจจัยย่อยของลักษณะด้าน “ดี”

 

นักเรียนนายเรือ

ด้านดี

ควบคุมตนเอง

เห็นใจผู้อื่น

รับผิดชอบ

ชั้นปีที่

จำนวน

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

1

53

7

45

1

9

44

 

3

44

66

2

32

3

29

 

3

27

2

2

25

5

3

65

24

41

 

20

44

1

12

49

4

รวม 

150

34

115

1

32

115

3

17

118

15

%

22.7

76.7

0.7

21.3

76.7

2.0

11.3

78.7

10.0

เฉลี่ย

สูง

มาตรฐาน

ต่ำ

 

4.23%  (เฉลี่ยจาก ควบคุมตนเอง 0.7%  เห็นใจผู้อื่น 2.0% รับผิดชอบ 10.0%)

77.34% (เฉลี่ยจาก ควบคุมตนเอง 76.7%  เห็นใจผู้อื่น 76.7% รับผิดชอบ 78.7%)

18.43% (เฉลี่ยจาก ควบคุมตนเอง 22.7%  เห็นใจผู้อื่น 21.3% รับผิดชอบ 11.3%)

 

                         จากตารางแสดงว่ามีนักเรียนนายเรือ ที่มีลักษณะด้านดีต่ำกว่าค่าปกติจำนวนประมาณร้อยละ  18.43  ของนักเรียนทั้งหมด  (เฉลี่ยจากค่าต่ำ  22.7% , 21.3%  และ  11.3%)

                         ส่วนลักษณะด้านดีที่สูงกว่าค่าปกติ  มีจำนวนประมาณร้อยละ 4.23 ของ จำนวนนักเรียนนายเรือทั้งหมด (เฉลี่ยจากค่าสูง 0.7%, 2.0% และ 10.0%)

                         สรุปว่าเมื่อวิเคราะห์ด้าน “ดี”  มีนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้านดีอยู่ในระดับมาตรฐานเป็นจำนวนประมาณร้อยละ  77.34   ของนักเรียนทั้งหมด  หรือมีนักเรียนนายเรือ ที่มีลักษณะด้านดีในระดับมาตรฐานและสูงกว่ามาตรฐานร้อยละ  81.57  ของนักเรียนทั้งหมด  และปัจจัยย่อยที่นักเรียนนายเรือมีระดับความดีสูง คือ “ความรับผิดชอบ” มีจำนวนประมาณร้อยละ  88.7   ของนักเรียนทั้งหมดที่มีความรับผิดชอบในระดับมาตรฐานขึ้นไป ( สูง 10.0%, มาตรฐาน 78.7%)

 

 

แผนภาพที่ 8 แสดงร้อยละของจำนวนนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน“ ดี” อยู่ในเกณฑ์ปกติขึ้นไป ตามปัจจัยย่อยการควบคุมตนเอง  เห็นใจผู้อื่น และความรับผิดชอบ เปรียบเทียบตามชั้นปีของนักเรียนนายเรือ

 

ร้อยละ

 

 

 

                            ผลการเปรียบเทียบลักษณะด้าน “ดี” พบว่าโดยเฉลี่ยมีนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน ดี อยู่ในเกณฑ์ปกติขึ้นไป  ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 2 โดยปัจจัยย่อยของลักษณะด้านดีที่นักเรียนนายเรือมีมากที่สุด คือ “ความรับผิดชอบ” ( 88.7%)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2.       ลักษณะด้าน “เก่ง” ของนักเรียนนายเรือ

 

ตารางที่  4    แสดงจำนวนนักเรียนนายเรือจำแนกตามปัจจัยย่อยของด้าน “เก่ง”

 

นักเรียนนายเรือ

ด้านเก่ง

มีแรงจูงใจ

ตัดสินและแก้ปัญหา

สัมพันธภาพ

ชั้นปีที่

จำนวน

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

1

53

2

36

15

3

33

17

4

40

9

2

32

1

21

10

-

20

12

2

25

5

3

65

7

46

12

6

44

15

8

48

9

รวม

150

10

103

37

9

97

44

14

113

23

%

 

68.7

24.7

6.0

64.7

29.3

9.3

75.3

15.3

เฉลี่ย

สูง

มาตรฐาน

ต่ำ

 

 

23.1%(เฉลี่ยจาก มีแรงจูงใจ 24.7%  ตัดสินและแก้ปัญหา 29.3% สัมพันธภาพ 15.3%)

69.6% (เฉลี่ยจาก มีแรงจูงใจ 68.7%  ตัดสินและแก้ปัญหา 64.7% สัมพันธภาพ 75.3%)

7.3% (เฉลี่ยจาก มีแรงจูงใจ 6.7%  ตัดสินและแก้ปัญหา 6.0% สัมพันธภาพ 9.3%)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                         จากตารางแสดงว่ามีนักเรียนนายเรือ ที่มีลักษณะด้านเก่งต่ำกว่าค่าปกติจำนวนประมาณร้อยละ  7.3  ของนักเรียนทั้งหมด  (เฉลี่ยจากค่าต่ำ  6.7% , 6.0%  และ  9.3%)

                         ส่วนลักษณะด้านเก่งที่สูงกว่าค่าปกติ  มีจำนวนประมาณร้อยละ 23.1 ของ จำนวนนักเรียนนายเรือทั้งหมด (เฉลี่ยจากค่าสูง 24.7%, 29.3% และ 15.3%)

                         สรุปว่าเมื่อวิเคราะห์ด้าน “เก่ง”  มีนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้านเก่งอยู่ในระดับมาตรฐานเป็นจำนวนประมาณร้อยละ  69.6   ของนักเรียนทั้งหมด  หรือมีนักเรียนนายเรือ ที่มีลักษณะด้านเก่งในระดับมาตรฐานและสูงกว่ามาตรฐานร้อยละ  92.7  ของนักเรียนทั้งหมด  และปัจจัยย่อยที่นักเรียนนายเรือมีระดับความเก่งสูง คือ “ตัดสินและแก้ปัญหา”  มีจำนวนประมาณร้อยละ  94.0   ของนักเรียนทั้งหมดที่มีการตัดสินและแก้ปัญหาในระดับมาตรฐานขึ้นไป ( สูง 29.3 %,มาตรฐาน 64.7%)

 

 

แผนภาพที่ 9 แสดงร้อยละของจำนวนนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน“ เก่ง”  อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานขึ้นไป ตามปัจจัยย่อยมีแรงจูงใจ  ตัดสินและแก้ปัญหา และสัมพันธภาพ เปรียบเทียบตามชั้นปีของนักเรียนนายเรือ

 

ร้อยละ

 

 

 

                            ผลการเปรียบเทียบลักษณะด้าน “เก่ง” พบว่าโดยเฉลี่ยมีนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน เก่ง อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานขึ้นไป  ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 2 โดยปัจจัยย่อยของลักษณะด้านดีที่นักเรียนนายเรือมีมากที่สุด คือ “ตัดสินและแก้ปัญหา” ( 94.0%)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

3.       ลักษณะด้าน “สุข” ของนักเรียนนายเรือ

 

ตารางที่ 5  แสดงจำนวนนักเรียนนายเรือจำแนกตามปัจจัยย่อยระดับ “สุข”

นักเรียนนายเรือ

ด้านสุข

ภูมิใจในตนเอง

พอใจในชีวิต

สุขสงบทางใจ

ชั้นปีที่

จำนวน

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

ต่ำ

มาตรฐาน

สูง

1

53

2

32

19

1

38

14

2

28

23

2

32

 

21

11

2

22

8

1

18

13

3

65

5

45

15

12

47

6

9

47

9

รวม 

150

7

98

45

15

107

28

12

93

45

%

4.7

65.3

30.0

10.0

71.3

18.7

8.0

62.0

30.0

เฉลี่ย

สูง

มาตรฐาน

ต่ำ

 

 

26.3% (เฉลี่ยจากภูมิใจในตนเอง 30.0% พอใจในชีวิต 18.7% สุขสงบทางใจ 30.0%)

66.2% (เฉลี่ยจาก ภูมิใจในตนเอง 65.3%  พอใจในชีวิต 71.3% สุขสงบทางใจ 62.5%)

7.6%(เฉลี่ยจาก ภูมิใจในตนเอง4.7%  พอใจในชีวิต 10.0% สุขสงบทางใจ 8.0%)

                        

                         แสดงว่ามีนักเรียนนายเรือที่ลักษณะด้านสุข ต่ำกว่าค่ามาตรฐาน จำนวนประมาณร้อยละ 7.6 (เฉลี่ยจากค่าต่ำ  4.7%,10.0%,8.0%) 

                         ส่วนลักษณะด้านสุข ที่สูงกว่าค่ามาตรฐานพบว่ามีนักเรียนนายเรือประมาณร้อยละ 26.3  ของนักเรียนทั้งหมดมีลักษณะด้านสุขสูงกว่ามาตรฐาน (เฉลี่ยจาก 30.0%,18.7% และ 30.0%)

                   สรุปว่าเมื่อวิเคราะห์ด้าน “สุข”  ของนักเรียนนายเรือพบว่ามีจำนวนนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้านสุข ในเกณฑ์มาตรฐานร้อยละ 66.2   ของนักเรียนทั้งหมด  หรือมีนักเรียนที่มีลักษณะด้านสุขในเกณฑ์มาตรฐานและสูงกว่ามาตรฐานร้อยละ 92.5  ของนักเรียนนายเรือทั้งหมด และปัจจัยย่อยด้านสุขของนักเรียนนายเรือ มีระดับ สูงสุดที่ปัจจัย “ภูมิใจในตนเอง” มีจำนวนประมาณร้อยละ  95.3   ของนักเรียนทั้งหมดที่มีการตัดสินและแก้ปัญหาในระดับมาตรฐานขึ้นไป ( สูง 30.0%,มาตรฐาน 65.3%)

 

 

 

 

แผนภาพที่ 10 แสดงร้อยละของจำนวนนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน“สุข”  อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานขึ้นไป ตามปัจจัยย่อย  ภูมิใจในตนเอง  พอใจในชีวิต และ สุขสงบทางใจ เปรียบเทียบตามชั้นปีของนักเรียนนายเรือ

 

 

 

                            ผลการเปรียบเทียบลักษณะด้าน “สุข” พบว่าโดยเฉลี่ยนักเรียนนายเรือที่มีลักษณะด้าน สุข อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานขึ้นไป ส่วนใหญ่เป็นนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 2 โดยปัจจัยย่อยของลักษณะด้านดีที่นักเรียนนายเรือมีมากที่สุด คือ “ภูมิใจในตนเอง” ( 95.3%)

 

                               

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ระดับความเก่ง ดี และมีสุข  ของนักเรียนนายเรือเทียบกับค่ามาตรฐาน

 

                         การประเมิน ความฉลาดทางอารมณ์ ( ดี เก่ง และสุข) ของกรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ที่ใช้ในการวิจัยนี้ได้แสดงค่ามาตรฐานของคนปกติไว้ดังนี้

 

ตารางที่ 6 ช่วงค่ามาตรฐาน และค่ามาตรฐานเฉลี่ยของ ความเก่ง ดี และมีสุข ของคนปกติ

 

ลักษณะ

ปัจจัยย่อย

ค่ามาตรฐานของคนปกติ

ค่ามาตรฐานเฉลี่ย

ด้านดี

1)  ควบคุมตนเอง

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 13-18

15.5

2)  เห็นใจผู้อื่น

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 15-21

19.5

3)  รับผิดชอบ

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 17-23

20.0

ด้านเก่ง

4)  มีแรงจูงใจ

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 15-21

18.0

5)  ตัดสินใจและแก้ปัญหา

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 14-20

17.0

6)  สัมพันธภาพ

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 15-20

17.5

ด้านสุข

7)  ภูมิใจตนเอง

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 9-14

11.5

8)  พอใจในชีวิต

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 16-22

19.0

9)  สุขสงบทางใจ

ช่วงคะแนนปกติ  คือ 15-21

18.0

 

                เมื่อนำมาเปรียบเทียบกับระดับความเก่ง ดี และ มีสุข ของนักเรียนนายเรือ ได้ผลดังแผนภาพที่11

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Oval Callout: ตารางที่7คือตารางสีที่2 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


                เมื่อวิเคราะห์ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของคะแนนของนักเรียนนายเรือ กับค่ามาตรฐาน สำหรับลักษณะแต่ละด้าน ตามปัจจัยย่อย  และเปรียบเทียบตามชั้นปีของนักเรียนนายเรือ  ผลปรากฎดังนี้

                1. เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของลักษณะด้าน “ดี” ของนักเรียนนายเรือ กับคะแนนมาตรฐาน

 

ตารางที่ 7 แสดงค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “ดี” ตามปัจจัยย่อย ควบคุมตนเอง  เห็นใจผู้อื่น และ รับผิดชอบ ของนักเรียนนายเรือ เทียบกับ ค่ามาตรฐานเฉลี่ย

 

คะแนนลักษณะด้าน “ดี”

ชั้นปี

ค่าเฉลี่ย

sd

ความแตกต่าง

ค่า t-test

สรุป

1) ควบคุมตนเอง

(ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 15.5)

 

 

ชั้นปีที่1

19.02

2.32

3.42

11.021

มากกว่า

ชั้นปีที่2

19.34

2.40

3.84

9.043

มากกว่า

ชั้นปีที่3

17.54

2.52

2.04

6.508

มากกว่า

2) เห็นใจผู้อื่น

(ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 19.5)

 

ชั้นปีที่1

18.92*

2.46

-0.58

1.254

เท่ากัน

 (Sig = 0.215)

ชั้นปีที่2

20.03

2.67

0.53

3.244

มากกว่า

ชั้นปีที่3

18.49*

3.17

-1.01

0.020

เท่ากัน

(Sig = 0.984)

3) รับผิดชอบ

(ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 20.0)

 

ชั้นปีที่1

20.87

2.36

0.87

2.675

มากกว่า

ชั้นปีที่2

21.13

2.54

1.13

2.509

มากกว่า

ชั้นปีที่3

19.14

3.32

-0.86

-2.150

มากกว่า

เฉลี่ยความแตกต่าง

 

 

 

1.06

 

มากกว่า

 

                ผลจากการทดสอบ พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “ดี” ตามปัจจัยย่อย ควบคุมตนเอง  เห็นใจผู้อื่น และ รับผิดชอบ ของนักเรียนนายเรือแต่ละชั้นปี  แตกต่างมากกว่าค่ามาตรฐานเฉลี่ยในทุกๆด้าน และพบว่า นักเรียนนายเรือทุกชั้นปี  มีคะแนนลักษณะด้าน“ดี” ตามปัจจัยย่อย ควบคุมตนเอง  เแตกต่างจากค่ามาตรฐานเฉลี่ย อย่างมีนัยสำคัญ 0.05 โดยแตกต่างมากกว่าค่ามาตรฐานเฉลี่ยอย่างชัดเจน เพราะทุกชั้นปีมีค่าเฉลี่ยของคะแนนมากกว่าค่ามาตรฐานเฉลี่ย

                ส่วนลักษณะด้าน “ดี” ตามปัจจัยย่อย  เห็นใจผู้อื่น ของนนร.ชั้นปีที่ 1 และ 3 ดูเหมือนจะน้อยกว่าค่ามาตรฐานแต่ก็ไม่น้อยจนแตกต่างจากค่ามาตรฐานเฉลี่ย อย่างมีนัยสำคัญ 0.05

 

                2. เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของลักษณะด้าน “เก่ง” ของนักเรียนนายเรือ กับคะแนนมาตรฐาน

 

ตารางที่ 8 แสดงค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “เก่ง” ตามปัจจัยย่อย มีแรงจูงใจ   ตัดสินและแก้ปัญหา และ สัมพันธภาพ ของนักเรียนนายเรือ กับ ค่ามาตรฐานเฉลี่ย

 

คะแนนลักษณะด้าน “เก่ง”

ชั้นปี

ค่าเฉลี่ย

sd

ความแตกต่าง

ค่า t-test

สรุป

1) มีแรงจูงใจ

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 18.0)

 

 

ชั้นปีที่1

19.51

2.82

1.51

3.898

มากกว่า

ชั้นปีที่2

19.88

2.43

1.88

4.360

มากกว่า

ชั้นปีที่3

18.35*

3.16

0.35

0.902

เท่ากันSig=0.371

2) ตัดสินและแก้ปัญหา

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 17.0)

 

ชั้นปีที่1

18.85

2.87

1.85

1.849

มากกว่า

ชั้นปีที่2

19.50

2.58

2.50

5.486

มากกว่า

ชั้นปีที่3

17.64*

2.94

0.64

1.72

เท่ากันSig=0.081

3) สัมพันธภาพ

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 17.5)

 

ชั้นปีที่1

19.06

2.58

1.56

4.401

มากกว่า

ชั้นปีที่2

19.34

2.80

1.84

3.724

มากกว่า

ชั้นปีที่3

18.00*

2.26

0.5

1.237

เท่ากันSig=0.220

เฉลี่ยความแตกต่าง

 

 

 

1.40

 

 

 

                ผลจากการทดสอบ พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “เก่ง” ตามปัจจัยย่อย มีแรงจูงใจ   ตัดสินและแก้ปัญหา และ สัมพันธภาพ ของนักเรียนนายเรือแต่ละชั้นปี    แตกต่างมากกว่าค่ามาตรฐานเฉลี่ยในทุกๆด้าน และพบว่า นักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 3  มีคะแนนลักษณะด้าน “เก่ง” ตามปัจจัยย่อย มีแรงจูงใจ   ตัดสินและแก้ปัญหา และ สัมพันธภาพ ดูเหมือนจะน้อยกว่าชั้นอื่นแต่ก็ไม่แตกต่างจากค่ามาตรฐานเฉลี่ย อย่างมีนัยสำคัญ 0.05

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                3. เปรียบเทียบค่าเฉลี่ยของลักษณะด้าน “สุข” ของนักเรียนนายเรือ กับคะแนนมาตรฐาน

 

ตารางที่ 9 แสดงค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “สุข” ตามปัจจัยย่อย  ภูมิใจในตนเอง  พอใจในชีวิต และ สุขสงบทางใจ ของนักเรียนนายเรือ กับ ค่ามาตรฐานเฉลี่ย

 

คะแนนลักษณะด้าน “สุข”

ชั้นปี

ค่าเฉลี่ย

sd

ความแตกต่าง

ค่า t-test

สรุป

1) ภูมิใจในตนเอง

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 11.5)

 

 

ชั้นปีที่1

12.62

2.35

1.12

3.482

มากกว่า

ชั้นปีที่2

12.97

1.73

1.47

4.798

มากกว่า

ชั้นปีที่3

11.65*

2.60

0.10

0.453

เท่ากันSig=0.652

2) พอใจในชีวิต

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 19.0)

 

ชั้นปีที่1

20.83

2.43

1.83

5.687

มากกว่า

ชั้นปีที่2

20.75

2.65

1.75

3.733

มากกว่า

ชั้นปีที่3

18.94*

3.21

-0.06

-0.155

เท่ากันSig=0.877

3) สุขสงบทางใจ

( ค่ามาตรฐานเฉลี่ย 18.0)

 

ชั้นปีที่1

20.42

3.02

2.42

5.830

มากกว่า

ชั้นปีที่2

20.20

3.01

2.311

4.346

มากกว่า

ชั้นปีที่3

18.12*

2.37

0.12

0.304

เท่ากันSig=0.762

เฉลี่ยความแตกต่าง

 

 

 

1.23

 

 

 

                ผลจากการทดสอบ พบว่า ค่าเฉลี่ยของคะแนนลักษณะด้าน “สุข” ตามปัจจัยย่อย  ภูมิใจในตนเอง  พอใจในชีวิต และ สุขสงบทางใจ ของนักเรียนนายเรือแต่ละชั้นปี  แตกต่างมากกว่าค่ามาตรฐานเฉลี่ยในทุกๆด้าน และพบว่า นักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 3  มีคะแนนลักษณะด้าน “สุข” ตามปัจจัยย่อย  ภูมิใจในตนเอง  พอใจในชีวิต และ สุขสงบทางใจ ดูเหมือนจะน้อยกว่าชั้นอื่นแต่ก็ไม่แตกต่างจากค่ามาตรฐานเฉลี่ย อย่างมีนัยสำคัญ 0.05

 

 

 

 

 

 

 

 

 

การวิเคราะห์ลักษณะ ความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ของนักเรียนนายเรือตามชั้นปีที่ศึกษา

 

                         เพื่อทดสอบว่า นักเรียนนายเรือแต่ละชั้นปีที่ศึกษา มีลักษณะของความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ปัจจัยใดแตกต่างกัน  โดยการวิเคราะห์ความแปรปรวน (Analysis of Variance) ของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 1  ชั้นปีที่ 2 และชั้นปีที่ 3  กับลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ตามปัจจัยย่อยทั้งหมด  หากพบความแตกต่างก็จะทำการวิเคราะห์ความแตกต่างระหว่างกลุ่ม ต่อไปว่าชั้นปีใดที่แตกต่าง โดยวิธี  LSD (Least Significant  Difference) สรุปผลการวิเคราะห์ดังนี้

 

ตารางที่ 10 ผลการวิเคราะห์ความแปรปรวนของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 1 , ชั้นปีที่ 2 และชั้นปีที่ 3 กับลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ตามปัจจัยย่อยทั้งหมด

 

ลักษณะ

ปัจจัยย่อย

ค่าสถิติ F

ผลสรุป

ด้านดี

1)  ควบคุมตนเอง

8.187

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

2)  เห็นใจผู้อื่น

3.178

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

3)  รับผิดชอบ

7.885

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

ด้านเก่ง

4)  มีแรงจูงใจ

3.817

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

5)  ตัดสินใจและแก้ปัญหา

5.302

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

6)  สัมพันธภาพ

2.901* ( Sig = 0.053)

ทุกชั้นปีไม่แตกต่างกัน*

ด้านสุข

7)  ภูมิใจตนเอง

4.299

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

8)  พอใจในชีวิต

8.087

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

9)  สุขสงบทางใจ

9.579

ทุกชั้นปีแตกต่างกัน

 

                พบว่า ลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ตามปัจจัยย่อยทั้งหมด  ของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 1 ชั้นปีที่ 2 และ ชั้นปีที่ 3  แตกต่างกัน ยกเว้น  ปัจจัย สัมพันธภาพ ของนักเรียนนายเรือชั้นปีที่ 1 ชั้นปีที่ 2 และ ชั้นปีที่ 3 ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ  0.05  แสดงว่าชั้นปีที่ศึกษามีผลทำให้ลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ตามปัจจัยย่อยต่างๆ แตกต่างกัน           ตรงตามผลการวิจัยต่างๆ มักกล่าวว่า อายุมีผลต่อความฉลาดทางอารมณ์ เช่นอายุมากขึ้นย่อมเกิดความรับผิดชอบเพิ่มขึ้น  การวิจัยนี้จึงนำนักเรียนนายเรือชั้นปีที่1 , 2 และ 3 ซึ่งประมาณว่าชั้นปีที่สูงขึ้นย่อมมีอายุมากกว่าชั้นปีแรกๆ มาศึกษาวิเคราะห์ลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ของนักเรียนนายเรือ ว่าขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษาหรือไม่  ผลการวิเคราะห์ดังนี้

 

ตารางที่ 11  ค่าสถิติ Chi-Square ( ) แสดงผลการวิเคราะห์ลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ของนักเรียนนายเรือ ว่าเป็นผลจากความแตกต่างของชั้นปีที่ศึกษาหรือไม่

 

ลักษณะ

ปัจจัยย่อย

ค่าส ถิติ ( )

ผลสรุป

ด้านดี

1)  ควบคุมตนเอง

15.532

ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

2)  เห็นใจผู้อื่น

10.865

ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

3)  รับผิดชอบ

7.449*(Sig=0.114)

ไม่ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

ด้านเก่ง

4)  มีแรงจูงใจ

4.913*(Sig =0.296)

ไม่ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

5)  ตัดสินใจและแก้ปัญหา

6.718*(Sig =0.152)

ไม่ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

6)  สัมพันธภาพ

1.385*(Sig =0.850)

ไม่ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

ด้านสุข

7)  ภูมิใจตนเอง

6.394*(Sig =0.172)

ไม่ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

8)  พอใจในชีวิต

15.484

ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

9)  สุขสงบทางใจ

17.926

ขึ้นอยู่กับชั้นปีที่ศึกษา

 

                แสดงให้เห็นว่า การที่นักเรียนนายเรือศึกษาในชั้นปีต่างๆ ไม่มีผลต่อลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ในปัจจัย 5 ปัจจัย ได้แก่ ความรับผิดชอบ มีแรงจูงใจ ตัดสินใจและแก้ปัญหา  สัมพันธภาพ และภูมิใจตนเอง 

                และพบว่า การศึกษาชั้นปีต่างๆจะมีผลต่อลักษณะความ “เก่ง  ดี และมีสุข ” ในปัจจัย 4 ปัจจัย ได้แก่ ควบคุมตนเอง เห็นใจผู้อื่น พอใจในชีวิต สุขสงบทางใจ